Towarzystwona rzecz ziemi
Ogólnopolska organizacja działająca na rzecz zachowania,
ochraniania i odtwarzania dziedzictwa przyrodniczego
Towarzystwona rzecz ziemi
Ogólnopolska organizacja działająca na rzecz zachowania,
ochraniania i odtwarzania dziedzictwa przyrodniczego
Towarzystwona rzecz ziemi
Ogólnopolska organizacja działająca na rzecz zachowania,
ochraniania i odtwarzania dziedzictwa przyrodniczego

Aktualności

W dniu dzisiejszym wpłynęła do Towarzystwa na rzecz Ziemi decyzja Wójta Gminy Bochnia z dnia 14 kwietnia br., w której odmówiono ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację małej elektrowni wodnej w Cerekwi na rzece Rabie. W uzasadnieniu swojego stanowiska Wójt wskazał, że w związku z wcześniejszą odmową Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (RDOŚ) w Krakowie, poprzedzającą wydanie decyzji środowiskowej, nie może wydać decyzji pozytywnej. W grudniu 2011 r. RDOŚ wskazał na możliwość negatywnego wpływu hydroelektrowni na obszar Natura 2000 Tarnawka PLH 20089 oraz brak możliwości osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w „Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły”. Na możliwość potencjalnego oddziaływania na przywołaną ostoję zwróciło wcześniej uwagę również TnZ. W tej sytuacji, jeżeli inwestor nie wniesie skutecznego odwołania uda się uratować znaczący odcinek Raby i jej dopływów. Niestety nie będzie to jeszcze oznaczało zachowania pozostałej części zlewni rzeki Raby poniżej zapory w Dobczycach, w granicach której planuje się budowę kolejnych hydroelektrowni.

RW

Warszawski Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) wycofał się z wcześniejszego stanowiska stwierdzającego nieważność pozwolenia budowlanego wydanego dla planowanej małej elektrowni wodnej w Ostrowie na Dunajcu. Stało się tak pomimo, że hydroelektrownia jest zlokalizowana w granicach ostoi Natura 2000 Dolny Dunajec i w ocenie Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, pozostawienie w obrocie prawnym pozwolenia budowlanego, naraża Polskę na zarzut ze strony Komisji Europejskiej i wszczęcia przeciwko niej postępowania naruszeniowego Dyrektywy Siedliskowej.

W decyzji z dnia 16 marca 2012 r. GINB uznał, że pomimo umieszczenia obszaru Dolny Dunajec i Biała Tarnowska na Shadow list z 2006 r. i pomimo późniejszego zatwierdzenia go jako dwóch, oddzielnych obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty (OZW), w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę MEW w Ostrowie istnieją wątpliwości, czy obszar na którym realizowana będzie inwestycja stanowi miejsce o szczególnych wartościach przyrodniczych, bowiem występują wątpliwości interpretacyjne co do pojęcia „terenów o szczególnych wartościach przyrodniczych”. Zdaniem GINB, to z kolei wymaga interpretacji na korzyść legalności pozwolenia Wojewody Małopolskiego wydanego dla planowanej hydroelektrowni na Dunajcu. Zostało ono uzyskane bez tzw. warunków prowadzenia robót co było niezbędne z uwagi na lokalizację przedsięwzięcia na terenie cennym przyrodniczo.

Z obecnym stanowiskiem GINB nie zgodziło się TnZ i dziś przygotowało skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W swoim piśmie Towarzystwo wskazało, że kierując się zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego należało uznać, że brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że obszar realizacji przedsięwzięcia jest terenem o szczególnych wartościach przyrodniczych. Tym bardziej, że poczynione wcześniej przez GINB ustalenia, w tym uzyskanie opinii Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, jednoznacznie wskazują, że inwestycja realizowana będzie na terenie chronionym obecnie jako OZW Dolny Dunajec i jest to obszar cenny przyrodniczo.

Robert Wawręty

Decyzją z dnia 5 stycznia br. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, w którym stwierdził nieważność pozwolenia budowlanego dla planowanej elektrowni wodnej w Ostrowie na Dunajcu. Bez wątpienia, w najbliższych tygodniach, inwestor złoży na nią stosowną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

We wniosku skierowanym do GINB w Warszawie o ponowne rozpatrzenie sprawy inwestor zakwestionował m.in. zakwalifikowanie obszaru Natura 2000 Dolny Dunajec i Biała Tarnowska, na którym zaplanowano hydroelektrownię, jako „terenu o szczególnych wartościach przyrodniczych”. W celu jednoznacznego wyjaśnienia wątpliwości inwestora Nadzór Budowlany zwrócił się w październiku 2011 r. do Ministra Środowiska z zapytaniem, czy przedmiotowy teren jest obszarem wartościowym przyrodniczo. Odpowiedzi udzieliła Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, która stwierdziła, że inwestycja jest faktycznie zlokalizowana na terenie o szczególnych walorach przyrodniczych. Na mocy decyzji Komisji Europejskiej w dniu 10 stycznia 2011 r. obszar ten uzyskał status mającego znaczenie dla Wspólnoty. W ocenie GDOŚ, pozostawienie w obrocie prawnym pozwolenia budowlanego, wydanego przez Wojewodę Małopolskiego, naraża Polskę na zarzut ze strony Komisji Europejskiej i wszczęcia przeciwko niej postępowania naruszeniowego Dyrektywy Siedliskowej.

Zdaniem GINB ponowna analiza sprawy nie wykazała, aby istniały podstawy do uchylenia dotychczasowej decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia budowlanego dla hydroelektrowni w Ostrowie. Ostatecznie, inwestorowi pozostało obecnie jeszcze prawo do zaskarżenia wydanej decyzji przed WSA w Warszawie.

Robert Wawręty
Dzisiaj Towarzystwo na rzecz Ziemi zaskarżyło decyzję środowiskową Wójta Gminy Nowy Targ wydaną dla Małej Elektrowni Wodnej na rzece Dunajec w Harklowej. Wójt wydał ją bezprawnie pomimo, że wcześniej Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Krakowie odmówiła uzgodnienia inwestycji.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2011 r. małopolska RDOŚ negatywnie uzgodniła planowaną hydroelektrownię na Dunajcu w Harklowej. Przyczyną odmowy uzgodnienia było przede wszystkim stwierdzenie jej znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 Górny Dunajec PLH120086. Zdaniem RDOŚ będzie ono polegało na pogorszeniu stanu ekologicznego górnego Dunajca poprzez upośledzenie jego funkcji jako korytarza ekologicznego dla ryb reofilnych, zniszczeniu ich siedlisk, istotnych zmianach warunków hydromorfologicznych oraz zmniejszeniu zdolności samooczyszczania się rzeki. Ponadto RDOŚ zauważyła, że w raporcie przygotowanym dla planowanej inwestycji zamieszczona analiza wariantowa nie wykluczyła istnienia innych rozwiązań alternatywnych, a zaproponowane środki łagodzące oddziaływanie przedsięwzięcia na ichtiofaunę, w tym chronione w obszarze Natura 2000, nie zapewnią minimalizacji przewidywanych oddziaływań do poziomu nieistotnego z punku widzenia celów jego ochrony. Zaproponowany wariant polegający na zaniechaniu inwestycji jest wg RDOŚ najkorzystniejszy z punktu widzenia ochrony gatunków chronionych w obszarze Natura 2000 Górny Dunajec PLH120086.

Zdaniem TnZ wydane przez RDOŚ czerwcowe postanowienie miało charakter wiążący dla Wójta Gminy Nowy Targ, który nie miał prawa wydać pozytywnej decyzji środowiskowej, a także w sposób odmienny określić w niej warunków realizacji przedsięwzięcia. W przeciwieństwie do Wójta, RDOŚ w Krakowie dokonał weryfikacji formalnej i jakościowej raportu oddziaływania na środowisko. Natomiast kwestionując – wbrew obowiązującym przepisom – postanowienie RDOŚ w Krakowie Wójt oparł się wyłącznie na twierdzeniach zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko oraz w wyjaśnieniach inwestora, nie dokonując w tym zakresie żadnych własnych ustaleń. Zawarte w zaskarżonej decyzji środowiskowej stwierdzenia Wójta Gminy wskazują na nieznajomość obowiązującego w Polsce prawa oraz na całkowite niezrozumienie instytucji oceny oddziaływania na środowisko i oceny habitatowej. W szczególności wskazać należy na prezentowane przez Wójta stanowisko w odniesieniu do raportu oddziaływania na środowisko, który wg niego „sporządzany jest na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia”, a jego zadaniem nie jest ocena wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko – raport ma raczej „charakter zaleceń, które powinny (jeśli organ wydający decyzję je uwzględni) znaleźć odzwierciedlenie w decyzji administracyjnej”.

Robert Wawręty
W połowie grudnia br. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie odmówił uzgodnienia przed wydaniem decyzji środowiskowej dla planowanej budowy stopnia wodnego wraz z małą elektrownią wodną nad Rabą w miejscowości Cerekiew. Zdaniem RDOŚ, zebrany materiał dowodowy nie wykluczył możliwości wystąpienia znaczącego negatywnego wpływu na brzankę będącą przedmiotem obszaru Natura 2000 Tarnawka PLH 120089 i dlatego nie ma możliwości uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Brak pozytywnego uzgodnienia teoretycznie powinien w najbliższym czasie skutkować odmową wydania decyzji środowiskowej dla planowanej hydroelektrowni.

W uzasadnieniu swojego stanowiska RDOŚ podzielił znaczną część uwag wniesionych przez Towarzystwo na rzecz Ziemi. Zgodził się m.in. że nie przeanalizowano w rzetelny sposób wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 Tarnawka PLH 20089 pomimo, że leży on w znacznej odległości od planowanej inwestycji. W ocenie RDOŚ zniszczenie siedlisk Raby spowodowane przez realizację na dolnej Rabie planowanych łącznie czterech hydroelektrowni - Cerekiew, Damienice, Baczków i Gdów - a także związane z tym ograniczenie możliwości migracyjnych w zlewni Raby poniżej zbiornika Dobczyce, mogłoby doprowadzić do istotnego ograniczenia wymiany puli genowej pomiędzy populacjami brzanki z tego rejonu. Taką sytuację należałoby wg niego uznać za znaczące oddziaływanie na obszar Natura 2000 Tarnawka PLH 20089. Równocześnie zniesione przez wody powodziowe osobniki brzanki byłyby pozbawione możliwości swobodnego powrotu do siedlisk zlokalizowanych w obszarze chronionym. Ponadto, w dotychczasowej ocenie nie przedstawiono odpowiedniej analizy wariantowej pod względem oddziaływania na środowisko. Autorzy raportów ograniczyli się wyłącznie do stwierdzenia, że żadne inne niż zaproponowane przez inwestora rozwiązanie MEW nie jest możliwe do zastosowania, gdyż nie zastałoby zaakceptowane przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie. Zdaniem RDOŚ powołującego się na stosowny wyrok NSA, brak dostatecznego odniesienia się w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko do istotnych kwestii przyrodniczych sprawia, że nie spełnia on wymogów ustawowych, a w konsekwencji nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia.

Krakowski RDOŚ słusznie zauważył również, że autorzy sporządzonych w ramach postępowania oceny oddziaływania na środowisko raportów pominęli podstawowe uwarunkowania ekologicznego systemu funkcjonowania systemu rzeki. Oddziaływanie wszelkich przedsięwzięć, czy działań realizowanych w obrębie koryta rzeki należy rozpatrywać w kontekście koncepcji ciągłości rzeki (tzw. river continuum). Zgodnie z nią rzeka to jeden ekosystem, rozciągający się wzdłuż jej całego biegu, w którym ulegają stopniowym zmianom warunki fizyczne i żyzność, co z kolei pociąga za sobą przekształcenia struktury gatunkowej zespołów flory i fauny. Równocześnie stwierdził, że specyfika oddziaływań polegających na przegradzaniu koryt rzecznych powoduje, że inwestycje tego typu mogą powodować pogorszenie stanu wód w myśl Ramowej Dyrektywy Wodnej. Zmiany hydromorfologiczne i utrata ciągłości morfologicznej Raby, wskutek realizacji na niej hydroelektrowni, zagroziłyby osiągnięciu jej dobrego potencjału ekologicznego od zb. Dobczyckiego do ujścia Wisły, który zgodnie z RDW powinien być osiągnięty do 2015 roku.

Robert Wawręty

 

bg logo 1procentnarzeczziemi

 

l2ok.jpg

 

bg logo 100natury

bg logo chronimy wisliska


zxcv.jpg

 

bg logo facebook

 

nsoiiprobaik

logo-ekomuzeum

bg logo naszefilmy

lgr-dsiw-gk

 Untitled-1 copy